Polityki innowacyjne na świecie

Definicja i rodzaje innowacji. Teoretyczne podstawy polityki innowacyjnej. Koncepcja systemów innowacji. Struktury proinnowacyjne i ich rola w pobudzaniu innowacyjności. Finansowanie innowacji jako narzędzie polityki innowacyjnej. Polityka innowacyjna w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Polityka innowacyjna w Stanach Zjednoczonych. Polityka innowacyjna Korei Południowej. Polityka innowacyjna wybranych państw Azji - porównanie Chin i Indii.

Zapoznanie studentów z kierunkami współczesnej polityki innowacyjnej, sposobami jej kształtowania, w tym różnorodnymi konfiguracjami jej celów i narzędzi, przewidzianymi w ujęciach teoretycznych oraz ich praktycznym zastosowaniem w różnych gospodarkach narodowych. Koncepcje teoretyczne są ilustrowane przykładami najlepszych (i najgorszych) praktyk z krajów Unii Europejskiej oraz światowych liderów innowacyjności (USA, Korea Południowa) i gospodarek wschodzących (Chiny, Indie).

Kształtowanie umiejętności oceny skuteczności narzędzi polityki innowacyjnej oraz formułowania strategii innowacji na szczeblu ponadnarodowym, krajowym, regionalnym oraz lokalnym.

Literatura podstawowa:

M.A. Weresa (2022), Polityka innowacyjna. Nowe tendencje w teorii i praktyce. PWN Warszawa.

M.A. Weresa, (2017), Research and Development Policy, Innovation Policy, and Industrial Policy: An Interface, w: A. Ambroziak (red.) (2017), The New Industrial Policy of the European Union, Springer, s. 187-204.

Literatura uzupełniająca:

M. A. Weresa, M. Lachowicz (2023), Public support and returns from innovation: evidence from European countries, Innovation: The European Journal of Social Science Research, DOI:10.1080/13511610.2023.2241114

Borrás S., Edquist Ch. (2019), Holistic Innovation Policy. Theoretical Foundations, Policy Problems, and Instrument Choices, Oxford University Press, Oxford, New York.

M. Mazzucato, (2018), Mission-oriented innovation policies: challenges and opportunities, Industrial and Corporate Change, 2018, Vol. 27, No. 5, pp. 803-815, doi: 10.1093/icc/dty034 2 4.

M.A. Weresa, (red.) (2018) Strengthening the Knowledge Base for Innovation in the European Union, Polish Scientific Publishers PWN Warszawa (http://www.i3u-innovationunion.eu/wordpress/wp-content/uploads/2018/10/Strengthening_the_knowledge_base_in_the_European_Union.pdf).

Kryteria oceniania:

egzamin testowy (50 pytań testowych): 50.00%

referaty/eseje (praca pisemna (referat) w zespole 3-5 osób): 25.00%

inne (aktywność na zajęciach (ćwiczenia i konwersatoria)): 20.00%

prezentacje indywidualne lub grupowe (prezentacja referatu zespołowego): 5.00%

Odsetek nieobecności, powyżej którego nie zalicza się przedmiotu (nie dot. wykładów)

wyrażony odsetkiem godzin, powyżej którego wyklucza się osiągnięcie efektów uczenia się: 30%

Szczegółowe warunki zaliczenia:

Studenci, którzy nie mogli uczestniczyć w zajęciach i mają formalne usprawiedliwienie nieobecności (np. zwolnienie lekarskie) oraz nie przekroczyli maksymalnej liczby nieobecności w danym semestrze mogą za zgodą wykładowcy uzyskać punkty za aktywność z tych zajęć, na których byli nieobecni przygotowując pracę pisemną na temat uzgodniony z wykładowcą (temat związany z przedmiotem zajęć).

Definicja i rodzaje innowacji. Teoretyczne podstawy polityki innowacyjnej. Koncepcja systemów innowacji. Struktury proinnowacyjne i ich rola w pobudzaniu innowacyjności. Finansowanie innowacji jako narzędzie polityki innowacyjnej. Polityka innowacyjna w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Polityka innowacyjna w Stanach Zjednoczonych. Polityka innowacyjna Korei Południowej. Polityka innowacyjna wybranych państw Azji - porównanie Chin i Indii.

Zapoznanie studentów z kierunkami współczesnej polityki innowacyjnej, sposobami jej kształtowania, w tym różnorodnymi konfiguracjami jej celów i narzędzi, przewidzianymi w ujęciach teoretycznych oraz ich praktycznym zastosowaniem w różnych gospodarkach narodowych. Koncepcje teoretyczne są ilustrowane przykładami najlepszych (i najgorszych) praktyk z krajów Unii Europejskiej oraz światowych liderów innowacyjności (USA, Korea Południowa) i gospodarek wschodzących (Chiny, Indie).

Kształtowanie umiejętności oceny skuteczności narzędzi polityki innowacyjnej oraz formułowania strategii innowacji na szczeblu ponadnarodowym, krajowym, regionalnym oraz lokalnym.

Literatura podstawowa:

M.A. Weresa (2022), Polityka innowacyjna. Nowe tendencje w teorii i praktyce. PWN Warszawa.

M.A. Weresa, (2017), Research and Development Policy, Innovation Policy, and Industrial Policy: An Interface, w: A. Ambroziak (red.) (2017), The New Industrial Policy of the European Union, Springer, s. 187-204.

Literatura uzupełniająca:

M. A. Weresa, M. Lachowicz (2023), Public support and returns from innovation: evidence from European countries, Innovation: The European Journal of Social Science Research, DOI:10.1080/13511610.2023.2241114

Borrás S., Edquist Ch. (2019), Holistic Innovation Policy. Theoretical Foundations, Policy Problems, and Instrument Choices, Oxford University Press, Oxford, New York.

M. Mazzucato, (2018), Mission-oriented innovation policies: challenges and opportunities, Industrial and Corporate Change, 2018, Vol. 27, No. 5, pp. 803-815, doi: 10.1093/icc/dty034 2 4.

M.A. Weresa, (red.) (2018) Strengthening the Knowledge Base for Innovation in the European Union, Polish Scientific Publishers PWN Warszawa (http://www.i3u-innovationunion.eu/wordpress/wp-content/uploads/2018/10/Strengthening_the_knowledge_base_in_the_European_Union.pdf).

Kryteria oceniania:

egzamin testowy (50 pytań testowych): 50.00%

referaty/eseje (praca pisemna (referat) w zespole 3-5 osób): 25.00%

inne (aktywność na zajęciach (ćwiczenia i konwersatoria)): 20.00%

prezentacje indywidualne lub grupowe (prezentacja referatu zespołowego): 5.00%

Odsetek nieobecności, powyżej którego nie zalicza się przedmiotu (nie dot. wykładów)

wyrażony odsetkiem godzin, powyżej którego wyklucza się osiągnięcie efektów uczenia się: 30%

Szczegółowe warunki zaliczenia:

Studenci, którzy nie mogli uczestniczyć w zajęciach i mają formalne usprawiedliwienie nieobecności (np. zwolnienie lekarskie) oraz nie przekroczyli maksymalnej liczby nieobecności w danym semestrze mogą za zgodą wykładowcy uzyskać punkty za aktywność z tych zajęć, na których byli nieobecni przygotowując pracę pisemną na temat uzgodniony z wykładowcą (temat związany z przedmiotem zajęć).

Definicja i rodzaje innowacji. Teoretyczne podstawy polityki innowacyjnej. Koncepcja systemów innowacji. Struktury proinnowacyjne i ich rola w pobudzaniu innowacyjności. Finansowanie innowacji jako narzędzie polityki innowacyjnej. Polityka innowacyjna w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Polityka innowacyjna w Stanach Zjednoczonych. Polityka innowacyjna Korei Południowej. Polityka innowacyjna wybranych państw Azji - porównanie Chin i Indii.

Zapoznanie studentów z kierunkami współczesnej polityki innowacyjnej, sposobami jej kształtowania, w tym różnorodnymi konfiguracjami jej celów i narzędzi, przewidzianymi w ujęciach teoretycznych oraz ich praktycznym zastosowaniem w różnych gospodarkach narodowych. Koncepcje teoretyczne są ilustrowane przykładami najlepszych (i najgorszych) praktyk z krajów Unii Europejskiej oraz światowych liderów innowacyjności (USA, Korea Południowa) i gospodarek wschodzących (Chiny, Indie).

Kształtowanie umiejętności oceny skuteczności narzędzi polityki innowacyjnej oraz formułowania strategii innowacji na szczeblu ponadnarodowym, krajowym, regionalnym oraz lokalnym.

Literatura podstawowa:

M.A. Weresa (2022), Polityka innowacyjna. Nowe tendencje w teorii i praktyce. PWN Warszawa.

M.A. Weresa, (2017), Research and Development Policy, Innovation Policy, and Industrial Policy: An Interface, w: A. Ambroziak (red.) (2017), The New Industrial Policy of the European Union, Springer, s. 187-204.

Literatura uzupełniająca:

M. A. Weresa, M. Lachowicz (2023), Public support and returns from innovation: evidence from European countries, Innovation: The European Journal of Social Science Research, DOI:10.1080/13511610.2023.2241114

Borrás S., Edquist Ch. (2019), Holistic Innovation Policy. Theoretical Foundations, Policy Problems, and Instrument Choices, Oxford University Press, Oxford, New York.

M. Mazzucato, (2018), Mission-oriented innovation policies: challenges and opportunities, Industrial and Corporate Change, 2018, Vol. 27, No. 5, pp. 803-815, doi: 10.1093/icc/dty034 2 4.

M.A. Weresa, (red.) (2018) Strengthening the Knowledge Base for Innovation in the European Union, Polish Scientific Publishers PWN Warszawa (http://www.i3u-innovationunion.eu/wordpress/wp-content/uploads/2018/10/Strengthening_the_knowledge_base_in_the_European_Union.pdf).

Definicja i rodzaje innowacji. Teoretyczne podstawy polityki innowacyjnej. Koncepcja systemów innowacji. Struktury proinnowacyjne i ich rola w pobudzaniu innowacyjności. Finansowanie innowacji jako narzędzie polityki innowacyjnej. Polityka innowacyjna w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Polityka innowacyjna w Stanach Zjednoczonych. Polityka innowacyjna Korei Południowej. Polityka innowacyjna wybranych państw Azji - porównanie Chin i Indii.

Zapoznanie studentów z kierunkami współczesnej polityki innowacyjnej, sposobami jej kształtowania, w tym różnorodnymi konfiguracjami jej celów i narzędzi, przewidzianymi w ujęciach teoretycznych oraz ich praktycznym zastosowaniem w różnych gospodarkach narodowych. Koncepcje teoretyczne są ilustrowane przykładami najlepszych (i najgorszych) praktyk z krajów Unii Europejskiej oraz światowych liderów innowacyjności (USA, Korea Południowa) i gospodarek wschodzących (Chiny, Indie).

Kształtowanie umiejętności oceny skuteczności narzędzi polityki innowacyjnej oraz formułowania strategii innowacji na szczeblu ponadnarodowym, krajowym, regionalnym oraz lokalnym.

Literatura podstawowa:

M.A. Weresa (2022), Polityka innowacyjna. Nowe tendencje w teorii i praktyce. PWN Warszawa.

M.A. Weresa, (2017), Research and Development Policy, Innovation Policy, and Industrial Policy: An Interface, w: A. Ambroziak (red.) (2017), The New Industrial Policy of the European Union, Springer, s. 187-204.

Literatura uzupełniająca:

M. A. Weresa, M. Lachowicz (2023), Public support and returns from innovation: evidence from European countries, Innovation: The European Journal of Social Science Research, DOI:10.1080/13511610.2023.2241114

Borrás S., Edquist Ch. (2019), Holistic Innovation Policy. Theoretical Foundations, Policy Problems, and Instrument Choices, Oxford University Press, Oxford, New York.

M. Mazzucato, (2018), Mission-oriented innovation policies: challenges and opportunities, Industrial and Corporate Change, 2018, Vol. 27, No. 5, pp. 803-815, doi: 10.1093/icc/dty034 2 4.

M.A. Weresa, (red.) (2018) Strengthening the Knowledge Base for Innovation in the European Union, Polish Scientific Publishers PWN Warszawa (http://www.i3u-innovationunion.eu/wordpress/wp-content/uploads/2018/10/Strengthening_the_knowledge_base_in_the_European_Union.pdf).