Wychowanie fizyczne - lekkoatletyka na wózkach

Zajęcia prowadzone w podziale na dwie grupy: grupa A obejmująca wszystkich, którzy mogą ćwiczyć z pozycji stojącej, oraz grupa B ćwiczących w pozycji siedzącej na wózkach. Wskazane jest, aby niewidomi i słabo widzący prowadzeni byli podczas zajęć przez przewodników. Realizacja zajęć przewidziana jest na stadionie lekkoatletycznym na specjalnie wydzielonych miejscach treningowych (bez innych ćwiczących) np.: wolny tor bieżni, skocznia w dal lub wzwyż, rzutnia itd. Podczas zajęć studenci będą mieli możliwość zapoznania się i ćwiczenia techniki uproszczonej większości konkurencji lekkoatletycznych. Poszczególne konkurencje pogrupowane są w następujące bloki: blok sprintu, który obejmuje takie konkurencje jak bieg na 60, 100, 200 i 400 metrów, blok biegów średnich i długich, który obejmuje wszystkie biegi od 800 metrów i dłuższe, blok skoków do których zalicza się skok w dal, wzwyż i trójskok oraz blok rzutów obejmujący takie konkurencje jak pchnięcie kulą, rzut dyskiem i oszczepem. W pr

Nauka i doskonalenie elementów techniki konkurencji lekkoatletycznych w blokach sprintu, biegów długich, skoków i rzutów, jak również podniesienie poziomu sprawności oraz cech motorycznych związanych z uprawianiem lekkiej atletyki. Celem dodatkowym jest przygotowanie do udziału w zawodach lekkoatletycznych dla osób niepełnosprawnych.

Literatura podstawowa:

1. red. Mulak J. (1982) Lekkoatletyka. Technika, metodyka, trening. Sport i turystyka. Warszawa

2. Kosmol A. (red.) ? ?Teoria i praktyka sportu niepełnosprawnych?, AWF Warszawa.

3. Mazurek L. ? ?Gimnastyka podstawowa?; Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa

1980.

4. Sozański H. (red.) ? ?Podstawy teorii treningu sportowego?, AWF Warszawa 1999;

5. Bahrynowska-Fic, Właściwości i metodyka ćwiczeń fizycznych oraz sport inwalidzki,

PZWL, Warszawa 1999r,

Literatura uzupełniająca:

1. Beck J., Sport w rehabilitacji inwalidów, AWF, Warszawa 1977,

2. Janiszewski M., Rekreacja ruchowa dla osób niepełnosprawnych, Wydawnictwo

Uniwersytetu Łódzkiego, Łódz 1989,

3. Kasperczyk T., Sport jako środek rehabilitacji, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych,

Kraków 39-41, 1999, Kraków, 173-177, 1999,

4. Maszczak T., Aktywność ruchowa jako obszar edukacji osób niepełnosprawnych, Sport w

rehabilitacji niepełnosprawnych,

5. Milanowska K., Sport i aktywność ruchowa jako istotny czynnik w rehabilitacji osób

niepełnosprawnych, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych. Kraków, 23-24, 1999,

Kryteria oceniania:

inne (sprawdziany sprawnościowe, aktywność podczas zajęć): 100.00%

Odsetek nieobecności, powyżej którego nie zalicza się przedmiotu (nie dot. wykładów)

wyrażony odsetkiem godzin, powyżej którego wyklucza się osiągnięcie efektów uczenia się: 35%

Szczegółowe warunki zaliczenia:

Wszystkie nieobecności muszą zostać odrobione na zasadach określonych przez prowadzącego. Szczegółowe warunki zaliczenia przedstawiane są na pierwszych zajęciach oraz umieszone na stronie https://www.sgh.waw.pl/sport-w-sgh.

Zajęcia prowadzone w podziale na dwie grupy: grupa A obejmująca wszystkich, którzy mogą ćwiczyć z pozycji stojącej, oraz grupa B ćwiczących w pozycji siedzącej na wózkach. Wskazane jest, aby niewidomi i słabo widzący prowadzeni byli podczas zajęć przez przewodników. Realizacja zajęć przewidziana jest na stadionie lekkoatletycznym na specjalnie wydzielonych miejscach treningowych (bez innych ćwiczących) np.: wolny tor bieżni, skocznia w dal lub wzwyż, rzutnia itd. Podczas zajęć studenci będą mieli możliwość zapoznania się i ćwiczenia techniki uproszczonej większości konkurencji lekkoatletycznych. Poszczególne konkurencje pogrupowane są w następujące bloki: blok sprintu, który obejmuje takie konkurencje jak bieg na 60, 100, 200 i 400 metrów, blok biegów średnich i długich, który obejmuje wszystkie biegi od 800 metrów i dłuższe, blok skoków do których zalicza się skok w dal, wzwyż i trójskok oraz blok rzutów obejmujący takie konkurencje jak pchnięcie kulą, rzut dyskiem i oszczepem. W pr

Nauka i doskonalenie elementów techniki konkurencji lekkoatletycznych w blokach sprintu, biegów długich, skoków i rzutów, jak również podniesienie poziomu sprawności oraz cech motorycznych związanych z uprawianiem lekkiej atletyki. Celem dodatkowym jest przygotowanie do udziału w zawodach lekkoatletycznych dla osób niepełnosprawnych.

Literatura podstawowa:

1. red. Mulak J. (1982) Lekkoatletyka. Technika, metodyka, trening. Sport i turystyka. Warszawa

2. Kosmol A. (red.) ? ?Teoria i praktyka sportu niepełnosprawnych?, AWF Warszawa.

3. Mazurek L. ? ?Gimnastyka podstawowa?; Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa

1980.

4. Sozański H. (red.) ? ?Podstawy teorii treningu sportowego?, AWF Warszawa 1999;

5. Bahrynowska-Fic, Właściwości i metodyka ćwiczeń fizycznych oraz sport inwalidzki,

PZWL, Warszawa 1999r,

Literatura uzupełniająca:

1. Beck J., Sport w rehabilitacji inwalidów, AWF, Warszawa 1977,

2. Janiszewski M., Rekreacja ruchowa dla osób niepełnosprawnych, Wydawnictwo

Uniwersytetu Łódzkiego, Łódz 1989,

3. Kasperczyk T., Sport jako środek rehabilitacji, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych,

Kraków 39-41, 1999, Kraków, 173-177, 1999,

4. Maszczak T., Aktywność ruchowa jako obszar edukacji osób niepełnosprawnych, Sport w

rehabilitacji niepełnosprawnych,

5. Milanowska K., Sport i aktywność ruchowa jako istotny czynnik w rehabilitacji osób

niepełnosprawnych, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych. Kraków, 23-24, 1999,

Kryteria oceniania:

inne (sprawdziany sprawnościowe, aktywność podczas zajęć): 100.00%

Odsetek nieobecności, powyżej którego nie zalicza się przedmiotu (nie dot. wykładów)

wyrażony odsetkiem godzin, powyżej którego wyklucza się osiągnięcie efektów uczenia się: 35%

Szczegółowe warunki zaliczenia:

Wszystkie nieobecności muszą zostać odrobione na zasadach określonych przez prowadzącego. Szczegółowe warunki zaliczenia przedstawiane są na pierwszych zajęciach oraz umieszone na stronie https://www.sgh.waw.pl/sport-w-sgh.

Zajęcia prowadzone w podziale na dwie grupy: grupa A obejmująca wszystkich, którzy mogą ćwiczyć z pozycji stojącej, oraz grupa B ćwiczących w pozycji siedzącej na wózkach. Wskazane jest, aby niewidomi i słabo widzący prowadzeni byli podczas zajęć przez przewodników. Realizacja zajęć przewidziana jest na stadionie lekkoatletycznym na specjalnie wydzielonych miejscach treningowych (bez innych ćwiczących) np.: wolny tor bieżni, skocznia w dal lub wzwyż, rzutnia itd. Podczas zajęć studenci będą mieli możliwość zapoznania się i ćwiczenia techniki uproszczonej większości konkurencji lekkoatletycznych. Poszczególne konkurencje pogrupowane są w następujące bloki: blok sprintu, który obejmuje takie konkurencje jak bieg na 60, 100, 200 i 400 metrów, blok biegów średnich i długich, który obejmuje wszystkie biegi od 800 metrów i dłuższe, blok skoków do których zalicza się skok w dal, wzwyż i trójskok oraz blok rzutów obejmujący takie konkurencje jak pchnięcie kulą, rzut dyskiem i oszczepem. W pr

Nauka i doskonalenie elementów techniki konkurencji lekkoatletycznych w blokach sprintu, biegów długich, skoków i rzutów, jak również podniesienie poziomu sprawności oraz cech motorycznych związanych z uprawianiem lekkiej atletyki. Celem dodatkowym jest przygotowanie do udziału w zawodach lekkoatletycznych dla osób niepełnosprawnych.

Literatura podstawowa:

1. red. Mulak J. (1982) Lekkoatletyka. Technika, metodyka, trening. Sport i turystyka. Warszawa

2. Kosmol A. (red.) ? ?Teoria i praktyka sportu niepełnosprawnych?, AWF Warszawa.

3. Mazurek L. ? ?Gimnastyka podstawowa?; Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa

1980.

4. Sozański H. (red.) ? ?Podstawy teorii treningu sportowego?, AWF Warszawa 1999;

5. Bahrynowska-Fic, Właściwości i metodyka ćwiczeń fizycznych oraz sport inwalidzki,

PZWL, Warszawa 1999r,

Literatura uzupełniająca:

1. Beck J., Sport w rehabilitacji inwalidów, AWF, Warszawa 1977,

2. Janiszewski M., Rekreacja ruchowa dla osób niepełnosprawnych, Wydawnictwo

Uniwersytetu Łódzkiego, Łódz 1989,

3. Kasperczyk T., Sport jako środek rehabilitacji, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych,

Kraków 39-41, 1999, Kraków, 173-177, 1999,

4. Maszczak T., Aktywność ruchowa jako obszar edukacji osób niepełnosprawnych, Sport w

rehabilitacji niepełnosprawnych,

5. Milanowska K., Sport i aktywność ruchowa jako istotny czynnik w rehabilitacji osób

niepełnosprawnych, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych. Kraków, 23-24, 1999,

Zajęcia prowadzone w podziale na dwie grupy: grupa A obejmująca wszystkich, którzy mogą ćwiczyć z pozycji stojącej, oraz grupa B ćwiczących w pozycji siedzącej na wózkach. Wskazane jest, aby niewidomi i słabo widzący prowadzeni byli podczas zajęć przez przewodników. Realizacja zajęć przewidziana jest na stadionie lekkoatletycznym na specjalnie wydzielonych miejscach treningowych (bez innych ćwiczących) np.: wolny tor bieżni, skocznia w dal lub wzwyż, rzutnia itd. Podczas zajęć studenci będą mieli możliwość zapoznania się i ćwiczenia techniki uproszczonej większości konkurencji lekkoatletycznych. Poszczególne konkurencje pogrupowane są w następujące bloki: blok sprintu, który obejmuje takie konkurencje jak bieg na 60, 100, 200 i 400 metrów, blok biegów średnich i długich, który obejmuje wszystkie biegi od 800 metrów i dłuższe, blok skoków do których zalicza się skok w dal, wzwyż i trójskok oraz blok rzutów obejmujący takie konkurencje jak pchnięcie kulą, rzut dyskiem i oszczepem. W pr

Nauka i doskonalenie elementów techniki konkurencji lekkoatletycznych w blokach sprintu, biegów długich, skoków i rzutów, jak również podniesienie poziomu sprawności oraz cech motorycznych związanych z uprawianiem lekkiej atletyki. Celem dodatkowym jest przygotowanie do udziału w zawodach lekkoatletycznych dla osób niepełnosprawnych.

Literatura podstawowa:

1. red. Mulak J. (1982) Lekkoatletyka. Technika, metodyka, trening. Sport i turystyka. Warszawa

2. Kosmol A. (red.) ? ?Teoria i praktyka sportu niepełnosprawnych?, AWF Warszawa.

3. Mazurek L. ? ?Gimnastyka podstawowa?; Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa

1980.

4. Sozański H. (red.) ? ?Podstawy teorii treningu sportowego?, AWF Warszawa 1999;

5. Bahrynowska-Fic, Właściwości i metodyka ćwiczeń fizycznych oraz sport inwalidzki,

PZWL, Warszawa 1999r,

Literatura uzupełniająca:

1. Beck J., Sport w rehabilitacji inwalidów, AWF, Warszawa 1977,

2. Janiszewski M., Rekreacja ruchowa dla osób niepełnosprawnych, Wydawnictwo

Uniwersytetu Łódzkiego, Łódz 1989,

3. Kasperczyk T., Sport jako środek rehabilitacji, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych,

Kraków 39-41, 1999, Kraków, 173-177, 1999,

4. Maszczak T., Aktywność ruchowa jako obszar edukacji osób niepełnosprawnych, Sport w

rehabilitacji niepełnosprawnych,

5. Milanowska K., Sport i aktywność ruchowa jako istotny czynnik w rehabilitacji osób

niepełnosprawnych, Sport w rehabilitacji niepełnosprawnych. Kraków, 23-24, 1999,